Konyalı bir gurbetçi çocuğu olarak 30.09.1974 yılında Avusturya’da doğdu. İlkokula başlayıncaya kadar Avusturya’da kaldı. 1981 yılında ilkokula başlamak için Türkiye’ye döndü. 1986 yılında ilkokulu bitirdi. 1989 yılında hafızlığını tamamladı. 1993 yılında lise tahsilini tamamladı. 1997 yılında evlendi. 1998 yılında Selçuk Üniversitesi ilahiyat fakültesini kazandı. 2001 yılında Aksaray Güzelyurt ilçesinde Müezzin Kayyım olarak memuriyete başladı. 2002 yılında Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesini yüksek şeref derecesi ile ikincilikle bitirdi. Aynı yıl Selçuk Eğitim Merkezine 12. dönem kursiyeri olarak katıldı ve İslam Hukuku Bilim dalından yüksek lisansa başladı. 2005 yılında Selçuk Eğitim Merkezini ikincilikle bitirdi. Konya Çumra ilçesine vaiz olarak atandı. “İlk Hanefi  Literatüründe Fıkıh Kaide ve Dabıtaları Zâhiru'r-rivâye Örneği” adlı yüksek lisans çalışmasını tamamlayarak yüksek lisansını bitirdi. 2006-2007 yılında kısa dönem olarak askerliğini yaptı.   02.04.2010 tarihi itibari ile Avusturya Viyana bölgesinde Atib Pernitz Selimiye Camiinde Imam-Hatip olarak göreve başladı. Üç çocuk babası.

Kâinatın neresine bakarsanız bakın bir ahengin bir güzelliğin olduğunu göreceksiniz. Hiç şüphesiz bu güzelliği ve ahengi kâinatın yaratıcısı Yüce Allah vermiştir.

İnsan bu evrenin efendisidir.

İnsan, yaratılmışların en güzeli ve en iyisidir. İnsan, dünyada eşi benzeri olmayan özelliklerle donatılmış bir varlıktır.

Canab-ı Allah, yeryüzünde başıboş iş olsun diye hiç bir şey yaratmamıştır. Onun yarattığı canlı- cansız bütün varlıkların bir amacı ve bir yaradılış gayesi vardır. Hiç şüphesiz yeryüzünün efendisi olan insanında, elbette yaradılış gayesi vardır.

Bir karpuz çekirdeği, bizlere tatlı bir meyve sunarken geriye kendisi gibi tatlı meyveler sunacak, yüzlerce çekirdek bırakmakta ve neslinin özelliklerini bir sonraki nesle devir etmektedir.

Oysa biz, yaradılış gayesinden habersiz, şuursuz ve bilinçsiz halde bir karpuz çekirdeği kadar olamıyor; Dünyaya gelmesine vesile olduğumuz evlatlarımıza sahip çıkamıyor, onları islam’ın emrine göre yetiştiremiyoruz.

Yüce Mevla’mız evlatlarımızı bizlere birer emanet ve imtihan için verdi, çocuklarımızın karnını doyurmaya, sırtını giydirmeye, okuyacağı okulun derecesine göstermiş olduğumuz özen ve itinayı, kalplerine Allah ve Peygamber sevgisi yerleştirmede gösteriyor muyuz? Eğer bugün ki nesilde ar, hayâ, namus ve iffet yoksa gözü dönmüş bir terörist ve bir cani ise, Ana- Baba dinlemeyen, Allah- Kitap- Peygamber tanımayan, dinsiz, imansız ise bunun tek sorumlusu hiç şüphesiz biz anne ve babalarız.

Çocuklarımızın çokluğu. Okudukları yüksek okullar, elde ettikleri makam ve mevkiler, eve getirdiği maddi gelir ve katkılar bizleri adatıp gururlandırmasın Şunu iyi bilelim ki ahirette Alah’u Teala bize evlatlarımızın getirdiği parayı, makamını ve mevkisini değil ibadet ve teatini soracaktır.

Yarın mahşer günü çocuklarımız Allah’tan, Peygamberden, Kitaptan habersiz olarak Allah’ın huzuruna çıktıklarında, dünyada övündüğümüz ve onlara Allah’ı, Peygamberi ve Kur’an ahlakını öğretmediğimiz içi “Ey Allahım bunun sebebi anam ve babamdı onlardan hakkımı al” diyecek, işte ozaman eyvah demenin bir faydası olmayacaktır.

İş işten geçmeden hem dünyada hemde ahirette mutluluğa ulaşmak istiyorsak kendimizi ve çocuklarımızı Kur’an-in emir ve yasaklarına uyan Müslümanlar olarak yetiştirelim.

Sözlerimi sözlerin en güzeli Allah’ın kelamıyla bitirtiyorum.

“Ey iman edenler: Kendinizi ve aile fertlerinizi yakıtı insanlardan ve taşlardan olan cehennem ateşinden koruyunuz.”

(Tahrim:6)

07/03/2010

Aydın KANTARCI